Bartel Ton

Bartel Ton is een echte Zeeuw en is geboren op 2 sept 1912 te Serooskerke. Hij was een veld arbeider In juni 1934 kwam hij in Middenmeer Haven straat ^15a en op 12

januari 1937 in de Meeuwstraat 10 en later in 1941 op een pacht boerderij H 9.¹ Westermiddenmeerweg 12.
Hij was getrouwd op 4 maart 1936 te Koudekerke met Elizabeth Janse geboren in Koudekerke. Dochter van Cornelis Janse en Willemina de Korte.

Sparen voor een bedrijf

Voor elke hectare gegunde pacht van de Staat moesten meerdere guldens contant beschikbaar zijn. Het is het oudste familiegeheim geworden dat Bartel Ton nog niet voor een bedrijf van 11 ha kans kon maken. Want die guldens had hij nog niet. Zijn toekomstige vrouw kwam over naar de polder en zij verdiende als huishoudelijke hulp in de Cultuur arbeider-appartementen in Slootdorp voor elke week een halve gulden. Zij had al heel wat gespaart. Zij was de eerste vrouw die een financiële transactie heeft verzorgd en afgedragen samen met het bewijs dat ze verloofd waren en zouden trouwen. Deze inzet werd samengevoegd met geld van haar toekomstige man voldoende voor die vaste pacht van het 11 ha bedrijf. Alle voorspoed kwam van beide kanten. Voor de oorlog liep de Westermiddenmeerweg door tot aan de Cultuurweg. Het pacht bedrijfje, van de Dienst der Domeinen, waar ze op kwamen was klein en bevond zich erg dichtbij, waar nu het viaduct staat dat bekend is viaduct Middenmeer en die grond was reden om de plaatselijke onderdoorgang mogelijk te maken. Het was naast de splitsing afrit Alkmaar bij Middenmeer.

Onderwaterzetting

Ze vluchten naar Lutjewinkel. Elizabeth was zwanger en werd met een bolderkar volspullen wat op dat moment mee kon naar een huisje in Lutjewinkel gereden achter het huisje was een kleine koeienstal waar ze in terecht konden. Bartel ging de dag na de ontploffing naar de boerderij terug met twee paarden en een wagen om de rest wat nog te redden was op te halen. De berderij is totaal verwoest. Het was er erg koud. Hier is Bartjan Ton verteller van het verhaal geboren. Na de oorlog kwamen ze terecht op de Westermiddenmeerweg 12 te wonen.

Bermen maaien

Rijksdienst Rijkswaterstaat wilde iemand in huren om de bermen van de Rijksweg twee keer peer jaar te maaien. Het was een grote afstand vanaf de Afsluitdijk tot tienkilometer voorbij Hoorn. Hij maaide de kanten van de Rijksweg die nu derde en vierde baan zijn. Het waren grote lengtes goede teeltgrond waarvoor lang vooraf het gebruik werd gereserveerd voor de derde en vierde rijbaan. Deze stroken werden verpacht. Het was voor hem een meevaller dat hij die pacht kreeg. Hij had een drie jaar pacht. Het maaien gebeurde tweemaal per jaar in het voorjaar en najaar. Het beheer van die grond lag bij Rijkswaterstaat waarvan het kantoor op de plaats stond waar nu de afrit van de A7 is. Deze gronden waren nodig voor de reconstructie van een 3^e en 4^e rijbaan. Hij was ook pachter van minimaal 8 ha die hiervoor nodig waren. Zijn pacht is geëindigd voor de aanleg van de snelweg. Er werd voor de zoon een andere boerderij gezocht en dat werd een aan de Zuiderdijkweg vlak bij Medemblik ter compensatie. Hij was een persoon die inzag hoe groot de belangen zijn voor vervoer en ontsluiting. Er moest een oplossing gevonden worden voor hem. Weinig bewoners hebben de kennis dat iemand zijn landgebruik en levensloop drastisch veranderde ten bate van ons algemeen belang. Zijn inzicht in de ontwikkeling en verbetering van onze polder heeft hem lang beziggehouden. ’Noodzaak werd Hoofzaak’.

Nog meer veranderingen

Op de hoek van de Flevoweg- Westermiddenmeerweg komt een rotonde.  Precies daar waar het bedrijfje van Bartel ooit stond. De afrit A7 naar Middenmeer verdwijnt deels daar aansluitend komt de rotonde. De planning is 2027. Weer wordt er een verandering ten behoeve van de ontwikkelingen in de polder aangelegd.
Ook nu zou Bartel Ton zich hier voor inzetten ‘Noodzaak wordt weer hoofdzaak.’

Elizabeth zorgde dat de financiën goed liepen en als zij er niet was en zo gespaart had dan hadden ze geen boerderij gehad. Bartel was druk met het bedrijf en vaak van huis. Bartel was in huiselijke sfeer niet de gemakkelijkste. Er waren vier kinderen geboren. Het ging met Elisabeth en Bartel niet echt goed. Er werd gescheiden op 27 jan 1986 in Koudekerke.

Beide liggen op de Begraafplaats Wieringermeer te Middenmeer. Beide van elkaar gescheiden zoals ze dus ook eindigden. En man die goed was om zijn bedrijf op te offeren en een vrouw die de financiën goed in de gaten hield zodat het bedrijf kon blijven bestaan.

Terug