Grafsteen vertelt verhaal van pionier en bestuurder
Achter op de begraafplaats ligt een grafsteen die niet geruimd mocht worden. Daar staat hij nu, wachtend om opgehaald te worden. Een stille herinnering aan een man die een belangrijke rol speelde in de geschiedenis van de Wieringermeer: Nicolaas Klaas Hoornsman.
Hoornsman werd in 1914 geboren in Den Helder en trouwde met Maatje de Graaf uit Anna Paulowna. In 1939 vestigde het echtpaar zich aan de Noorderkwelweg in de Wieringermeer, waar zij begonnen met een landbouwbedrijf van 20 bunder. In de loop der jaren groeide het bedrijf uit tot 52 hectare.
De beginjaren waren zwaar. In 1940 brak er brand uit in de schuur en in april 1945 werd de polder onder water gezet. Het gezin moest vluchten, terwijl Hoornsman nog probeerde zoveel mogelijk veilig te stellen. Via een zware tocht met het vee bereikte de familie uiteindelijk Julianadorp. Na de oorlog keerden zij terug naar een zwaar beschadigde boerderij, waar zij jarenlang in een noodwoning leefden.
Naast zijn werk als boer groeide Hoornsman uit tot een invloedrijk bestuurder in de zuivelwereld. In 1952 trad hij toe tot het bestuur van de coöperatieve zuivelfabriek “West-Friesland” in Lutjewinkel. Zijn bestuursperiode duurde 27 jaar en stond in het teken van schaalvergroting en samenwerking. Hij bekleedde meerdere functies binnen de coöperatieve zuivelindustrie in Noord-Holland.
Ook in de lokale gemeenschap was hij actief, onder meer als gemeenteraadslid voor de PvdA en als lid van de kerkenraad. Voor zijn inzet werd hij in 1976 benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Hoornsman overleed in 1992. Zijn grafsteen staat er nog altijd – als stille getuige van een leven dat nauw verbonden was met de ontwikkeling van de Wieringermeer.