Door Laurens van der Vaart
De begraafplaats in Middenmeer is een prachtig park. Oude bomen, struikgewas, groene stroken, statige coniferen, naald- en loofbomen en niet te vergeten bloeiende planten.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat op deze rustplaats veel dieren leven. Insecten, spinnen, dag- en nachtvlinders kleine zoogdieren en vogels. Kortom een walhalla voor de natuur.
Natuurschildering in groengrijze tinten
Op een oude grafsteen, verweerd door regen, wind, warmte en kou, zag ik korstmossen zitten. Misschien zitten ze er al tientallen jaren op. Een prachtige natuurschildering in groengrijzige tinten. Aan korstmossen lopen we meestal voorbij of we poetsen dit natuurverschijnsel van tegels en dakpannen af. Op de begraafplaats hebben ze kans om vele jaren te leven op een grafsteen of op de schors van een boom.
Een korstmos is een samenlevingsvorm van twee levende organismen. Een schimmel en een alg leven samen met voor elk voordelen. De alg haalt bijvoorbeeld energie uit zonlicht, maakt er suikeralcohol van. Daarmee voedt de schimmel zich. Op zijn beurt omhult de schimmel de alg zodat deze beschermd is tegen al te fel zonlicht. Zo’n oude grafsteen met korstmos vertelt dus een bijzonder natuurverhaal, een om te koesteren.
Op de paden en in het gras zie je ook veel mos. Is het familie van elkaar? Nee, mossen horen bij de planten, korstmossen horen door hun unieke levensvorm bij de schimmels. Zo zijn de oude bomen en enkele oude grafstenen een bewaarplaats van biodiversiteit in het rijke natuurleven op onze begraafplaats.
Middenmeer, 20 april 2026.