De belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog is springlevend. Onder scholieren, studenten, historici en in brede lagen van de bevolking. Rond herdenken, vieren en herinneren van WO2 komt een nieuwe stroom van onderzoeken, activiteiten en rituelen los. In een onderzoek gehouden in 2015 zegt zeventig procent van de Nederlanders dat kennis over de Tweede Wereldoorlog helpt om de wereld van nu beter te begrijpen. In 2017 start het Platform Herinnering Tweede Wereldoorlog
Piet Kistemaker sr. (1902 – 1994) uit Andijk heeft zijn leven lang geschreven: dagboeknotities, boeken, gedichten. De familie heeft op de website Kistemaker Netwerk teksten van Piet sr. en andere geschiedenisdocumenten en foto’s van Andijk bij elkaar gezet. Hieronder enkele dagboekfragmenten van Piet in de dagen vlak vóór en na de onderwaterzetting van de Wieringermeer. Maandag 16 April 1945. Ik graaf een put! Vroeger hadden we er ook een
Op 12 mei 1940 rukken Duitse troepen op naar de Wonsstelling aan de Kop van de Afsluitdijk. In de loop van die middag geeft de Nederlandse legerleiding het bevel om met vier nog beschikbare vliegtuigen het Duitse aanvalsleger tot staan te brengen. Maar het is te laat. Duitse jachtvliegtuigen zijn in de meerderheid en de vier toestellen vliegen onverrichterzake terug naar hun thuisbasis vliegveld Ruigenhoek nabij Leiden. Een van de
Verteld door: Klaas Iwema Periode van 1936-2007 Plaats Middenmeer. Koninklijke onderscheiding We zijn in het voorjaar van 1936 van Zuidhorn naar de Wieringermeer verhuisd, naar een gemengd bedrijf van 52 ha. Ik was toen 10 jaar. Het was een erg kale boel hier. Eerst heb ik nog een jaar op de Openbare Lagere School van meester Aalders gezeten, daarna naar de Mulo in Medemblik. Toen de Duitsers de polder onderwater
Periode: 1976-2010 Verteld door: Maaike van Keulen – Wittebrood Plaats: Slootdorp Ik , Maaike van Keulen – Wittebrood, ben geboren in 1945 in de Beemster, één van de mooiste polders, (die staat niet voor niets op de UNESCO lijst van Werelderfgoederen) en ben verhuisd in 1976 naar de Wieringermeer, de eerste en enige en mooiste Zuiderzee polder. Met andere woorden: ik een echt polderkind. Toen wij (mijn man en ik)
Nadat de Wieringermeer voor de tweede keer was drooggevallen kon de schade worden opgemaakt en het herstel beginnen. Verschillende gebouwen waren helaas niet meer te herstellen en moesten herbouwd worden. Dat was ook het geval met de RK-kerk in Middenmeer. Er was echter op dat moment geen geld beschikbaar voor nieuwbouw, dus moest worden uitgekeken naar een tijdelijke oplossing. De noodkerk Een leegstaande noodkapel uit Egmond-Binnen werd aangekocht voor het
Verteld door Marten Bonnema, substituut – Sinterklaas. Plaats: Wieringerwerf. Inleiding: Sinterklaas haalt herinneringen o,p aan zijn bezoeken aan de school en de middenstand. Op de zolderkamer van kapper De Koning in Slootdorp zaten we met zijn drieën klaar om geschminkt te worden. Wij drieën waren dominee Ras, een zekere De Bruin uit Middenmeer en ikzelf uit Wieringerwerf. Johannes de Graaf kwam binnen. Hij zou als Sinterklaas Slootdorp aandoen. Hij
Verteld door: Rien Deijkers, oud inwoner van Slootdorp. Periode: 1950 tot heden. Plaats: Slootdorp. Inleiding: Slootdorp heeft een gemeenschap met een sterk sociaal karakter, zelfs na de huidige ingrijpende renovatie; dit blijkt uit de volgende herinneringen. SLOOTDORP VOORUIT ! In Slootdorp heerst een goede gemeenschappelijke geest; dat is van oudsher gegroeid. Zo waren er op koninginnedagen optochten en dorpsspelen op het trapveldje. Zaklopen, kruiwagenrace, en een schiettent. Op de
Periode: 1965-1970 Verteld door: Petra Kuperus-Glas Plaats: Wieringerwerf Inleiding: Ik heb de koningin van dichtbij gezien! Onze Movavedo! Mijn buurmeisje zat bij de padvinderij, ze droeg een donkerblauwe rok met een lichtblauwe blouse. In de rok stak een donkerbruine riem met voorop een klaverblad. Over de blouse droeg ze een wit fluitenkoord. En op haar hoofd had ze een donkerblauwe pet met en soort insigne op de zijkant. Ook op
Periode: 1931-1932 Verteld door: Lenie Visser Plaats: Slootdorp Inleiding: Hoe een gemeenschap groeide op godsdienstig en maatschappelijk gebied. Als gastvrouw op zaterdagmiddag bij het “Genootschap” hoor je nog eens wat! Vooral als de gasten in de koffiekamer om de tafel zitten met de fotoboeken komen de herinneringen en de verhalen los, zoals het volgende bijvoorbeeld: Hoe school en kerk samengingen.In den beginne waren er nog geen twintig leerplichtige kinderen in
