Verhalen

Noodraadhuis te Wieringerwerf

Vlak na de onderwaterzetting waren de burgemeester en de raad in Lutjekolhorn gevestigd. Een noodsituatie. Het was een klein gebouwtje waar men de bestuurlijke taken verrichtte. In die tijd was G.G. Loggers burgemeester van de Wieringermeer. Noodraadhuis te Lutje Kolhorn Ze trokken later in de nieuw gebouwde Gemeentewerf aan de Verbindingsweg te Wieringerwerf; een kantoor annex woonhuis verschafte de burgemeester en de raad de ruimte om hun werk te kunnen

Modelvliegclub Wieringermeer

De Wieringermeer heeft veel verenigingen. De grote kennen we allemaal wel, maar er zijn ook kleinere clubjes. Een daarvan is de Modelvliegclub Wieringermeer, gevestigd aan de Schelpenbolweg 42 te Slootdorp. Het begin van een hobby Als je vroegtijdig arbeidsongeschikt wordt ga je niet de hele dag thuis zitten. Dan ga je eens rondkijken en zo kwam ik op het land van Frans Juurlink, waar een demonstratie modelvliegen te zien was.

Schelpenbolweg

Begin jaren zestig van de vorige eeuw en nu. Toen – als vijftienjarige gedeporteerd vanuit de Achterhoek naar de Wieringermeer, Schelpenbolweg 14 – dacht ik dat alles er over een eeuw, laat staan een halve eeuw, nog precies zo zou uitzien. Wat kon er nou veranderen aan die kilometers lange, smalle, rechte weg, aan de boerderijen en boerderijtjes, aan het land daarachter. Aan de vlakte, aan de wind. De rentmeester

Van Witte Hoeve naar Eetbaar Rotterdam

Paul de Graaf trok in 1990 als 18-jarige boerenzoon weg uit de Wieringermeer om te gaan studeren in Rotterdam. Inmiddels werkt hij alweer vele jaren als (landschaps-)architect. Samen met collega’s promoot hij de duurzame stad: dankzij Eetbaar Rotterdam zijn stedelingen zich weer bewust waar hun voedsel vandaan komt. Paul over zijn inspiratie: ‘Mijn jeugd in de Wieringermeer op de boerderij en mijn kennis van het boerenbestaan helpen enorm om verbindingen te

Mijn ouders als pioniers

Mijn ouders, Andries Siemonsma en Marijke Siemonsma – de Vreeze, kwamen als een van de eerste inwoners naar de Wieringermeer. Ze vestigden zich in Slootdorp, eerst in de Kerkstraat en later op de Brink, nummer 43. Ze voelden zich al snel thuis en één met de andere gezinnen, ze waren immers op elkaar aangewezen. De mannen deden zwaar werk en de verdienste was geen vetpot, maar in die tijd was

Sterrenkunde in de polder

Als we aan sterrenkunde in de polder denken, dan denken we meteen aan Henk Torenvlied, de grote promotor hiervan.  Met zijn enthousiasme heeft hij menigeen nieuwsgierig gemaakt naar wat daarboven allemaal te zien is, en dat is nogal wat! Een voordeel van het wonen in de polder is de  geringe lichtvervuiling hier. Aanvankelijk leek het erop dat Agriport voor veel hinder zou zorgen bij het kijken naar de sterrenhemel, maar

Middenmeer, geweldig getroffen

Verteld door: Miranda en Marco Periode: vanaf 21-03-2005 Plaats: Middenmeer Inleiding: De toevallige vondst van ons huis dat in het begin wel even wennen was. In korte tijd leerden we de buurt en de natuur kennen en waarderen. Miranda en Marco kwamen samen uit Den Helder en zochten samen een huis. In Den Helder hadden wij samen een flat, deze huurden ze. De omgeving moest ieder geval centraal liggen, want

Met de GH-truck venten en naar het vuurwerk

In 1958 kwam de familie Van Leeuwen vanuit Lisse naar de Wieringermeer om een nieuw bestaan op te bouwen. Zwager Wijnand van Leeuwen, kruidenier aan de Brink, had wel een pandje op het oog om mee te beginnen. De Wieringermeer was bezig om de gevolgen van de onderwaterzetting te boven te komen en ze dachten dat ze hier wel een goed bestaan konden opbouwen. In een noodwoning aan de Kruisstraat 9

Diepploegen in de Wieringermeer

‘Op een foto van eind jaren vijftig stond mijn vader (Geers) in een diepe voor, zo diep dat hij niet over de rand kon kijken. Een deel van zijn land werd diepgeploegd, maar liefst 1.80 meter diep. Hoe ging dat diepploegen in zijn werk? Ik vraag dat aan Krijn Hanse, want die weet daar meer van te vertellen.’ Dikke laag zand Krijn kwam in 1932 met zijn ouders vanuit Zeeland

Met briefjes lopen

‘Niet eerder weg totdat je wat geld hebt gekregen!’ En daar sta je dan met een bonnetje aan de deur. Er waren mensen in het dorp die niet zoveel geld hadden. Ze lieten dan wat ze gekocht hadden op een rekening zetten en dan moesten wij kinderen op zaterdag met deze bonnetjes naar de mensen om het verschuldigde bedrag op te halen. De mensen wilden van alles aanschaffen en er